หลังจากเจอรอยร้าวที่ รพ.ปักฯ คุณหมอก็แนะนำ
ให้ลองพิจารณาอยู่สองทางเลือกครับ
หนึ่ง รักษาฟันเดิม ซึ่งตรงนี้มีหลายขั้นตอนและยุ่งยาก
ต้องมีการเปิดเหงือก ขูดหิน รักษาราก และตัดราก
ที่มีรอยร้าวทิ้งไป สร้างสะพานฟัน ทำครอบฟัน
ระยะเวลารักษาน่าจะเกินครึ่งปี
สอง ถอนออกและทำฟันใหม่ขึ้นมาแทนที่ ไม่ว่าจะ
เป็นฟันปลอม รากฟันเทียม ยังไงก็ได้ทั้งสิ้น
แล้วแต่กำลังทรัพย์
ตั้งแต่วันนั้นก็ยังไม่ได้ทำอะไรครับ ทนเจ็บทนปวด
ยามเคี้ยวของแข็งเรื่อยมา อยู่กับมันจนชินไปแล้ว
จนกระทั่งวันที่ 31 ที่ผ่านมา จึงถึงนัดกับคุณหมอนอก
เวลาที่ รพ.สระบุรี จึงเดินทางหอบเอาเอกสารทั้ง
หมดตั้งแต่เริ่มต้น จนถึงล่าสุดไปด้วย
เมื่อไปถึงก็เอาให้คุณหมอดู ซึ่งแกก็นั่งอ่านตั้งแต่แรก
แล้วก็พิจารณาทางเลือกแล้วก็แนะนำว่า คุณควรทำ
ตามวิธีที่สองน่าจะดีกว่า เหตุเพราะทางเลือกแรก
นั้นยุ่งยากและไม่นิยมแล้ว ทางเลือกที่สองอาจจะมี
ค่าใช้จ่ายสูงกว่า ซึ่งอันนี้แล้วแต่คลินิค แล้วแต่คุณภาพ
ของเนื้องานที่จะทำมาใส่แทนลงไป
ผมใช้เวลาไม่นานในการตัดสินใจแล้วบอกกับคุณหมอ
ไปว่า ถอนออกเลยครับ รักษายังไงต่อไปเดี๋ยวค่อย
กลับมาคิดอีกที
หลังจากนั้นก็เป็นกรรมวิธีการถอนฟันตามปกติ
ไม่ได้ยุ่งยากอะไร
ฉีดยาชา รอบแรกยังไม่ค่อยชา ก็ซ้ำรอบสองเข้าไป
ดึงจนหัวคลอนอยู่สองรอบ ปากสั่น กรามโย้ น้ำตา
ไหลไปพร้อมกับความเจ็บปวดอยู่ไม่นาน ครั้งสาม
ก็หลุดออก แหย่ผ้าให้กัดไว้อีก 1 ชม. เป็นอันเสร็จ
เรียบร้อยไปแล้วกับการเดินทางที่ยาวนานของฟันซี่
นี้ มันได้กลายไปเป็นกรณีศึกษาที่คุณหมอขอเก็บเอา
ไว้สอนคนรุ่นหลังต่อไป
ซี่ใหม่ที่จะผลุดขึ้นมาจะเป็นอย่างไร ไว้จะมาอัพเดท
ต่อไปในภายภาคหน้าครับ วันนี้สวัสดี กับบรรยากาศ
ที่แสนชุ่มฉ่ำ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น