ในจอภาพยนต์นั้นเราจะเห็นมุมมองของผู้แสดง
เพียงแค่มุมที่ผู้กำกับการแสดงอยากจะให้เห็น
กลับกันกับในชีวิตจริงที่ตัวเราเองนั้นไม่มีวันที่
จะได้หยุดการแสดงละครชีวิตของตัวเองแม้กระทั่ง
หลับฝัน
ทุกท่วงท่า ทุกการเคลื่อนไหวและการกระทำ
ล้วนบ่งบอกลักษณะนิสัยของคนๆนั้น ไม่ว่าจะมีใครเห็น
หรือไม่ ทุกอย่างในความคิด และทุกการลงมือปฎิบัติ
ต่างส่งผลให้เราเป็นเรา
เรา คือ ส่วนประกอบทั้งหมดที่ว่ามา เป็นนัก
แสดงละครชีวิตที่กำลังเขียนบทบาทของตัวเองไป
เรื่อยๆ
หากเราอยากเปล่ียนแปลงอะไร ขอให้เรารู้ไว้
ว่า ละครเรื่องนี้ เรานั้นเป็นผู้เขียนบทเองทั้งหมด
ไม่มีใครมากำหนดว่าต้องเป็นแบบไหน
ในทุกเช้าที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ยังพอมีเวลาให้คิดว่า
ต่อจากนี้ไป เราจะเล่นบทบาทใด เพื่อไปยังภาพตอน
จบสุดท้ายของชีวิต ที่เรามุ่งมั่น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น