วันอังคารที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2567

นาฬิกา

 



   ก่อนหน้านี้ที่จะได้ใช้การวิ่งเป็นการออกกำลังกาย
ประจำ ผมยังไม่เคยชายตามองเจ้านาฬิกาข้อมือที่ใช้
วัดค่าต่างๆที่จำเป็นในการออกกำลังกายเลย จนได้
หันเหมาทางการวิ่งเท่านั้นแหละครับ

    เจ้านาฬิกาที่ว่าก็จำเป็นต้องมาเกาะข้อมืออยู่ทุก
เมื่อเชื่อวัน เหตุเพราะข้อมูลต่างๆที่ต้องใช้ในการวิ่ง
นั้นแหละ ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลด้านความเร็ว การเต้น
ของหัวใจ เวลาการพักผ่อน การเต้นของหัวใจขณะ
นอนหลับฯ

    ทำให้ผมต้องเอามันมาเกาะที่ข้อมือเป็นประจำ
แทบทุกเวลา ยกเว้นตอนอาบน้ำก็เท่านั้น หากถามว่า
มันจำเป็นด้วยหรือที่ต้องทำแบบนั้น ก็คงบอกว่าไม่จำ
เป็นเท่าไหร่หรอกครับ

    แต่ผมทำจนชิน ติดเป็นนิสัยไปเสียแล้ว ผิดแปลก
ไปจากตอนวัยรุ่นที่ไม่ชอบเอาเสียเลย ต้องมีนาฬิกา
เรือนโก้มาใส่ไว้ให้เข้ากับวัย เหมาะสมกับการแต่งตัว
ผมคิดว่ามันเกะกะเวลาทำกิจกรรมต่างๆเสียด้วยซ้ำ
ไหนจะตอนล้มกลิ้งเวลาเล่นสเก็ตอีก มันคงจะถลอก
ยับเยินแน่ๆ ผมเลยคิดว่า ไม่ใส่ดีกว่า..

    แต่ตอนแรกๆที่เอานาฬิกามาสวมใส่นี่สิ มันช่าง
ไม่ถนัดเอาเสียเลย รู้สึกแปลกๆทุกครั้งเวลาใช้แขน
พอไม่ระมัดระวังมันก็เกิดการครูดกับสิ่งอื่นๆให้เป็น
รอยด่างพร้อย

    เช่นเดียวกันกับสิ่งใหม่ๆในชีวิตแหละครับ
มันจะรู้สึกไม่คุ้นชิน ไม่ปลอดภัย น่าอึดอัดไปเสียหมด
หากแต่พอทำไปนานๆแล้ว มันก็เป็นระบบที่ทำได้โดย
ไม่ต้องคิดไปอีกเรื่องหนึ่ง น่าแปลกไหมครับ ที่เรามัก
จะกลัวสิ่งใหม่ๆอยู่เสมอ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น