วันจันทร์ที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2567

วันที่เลวร้าย

 


ในวันที่ความรู้สึกย่ำแย่ แม้แต่หายใจก็ยังลำบาก
คงเป็นวันที่ใครบางคนพร่ำบ่นกับฟ้าว่า ทำไมถึง
ได้ตอกย้ำซ้ำเติมกับแบบนี้

เรื่องราวต่างๆดูเหมือนเกิดขึ้นมาเพื่อสร้างปัญหาให้
กับเรา ไม่เพียงเท่านั้น แต่ยังไม่ยอมชี้ทางออกแถม
มาด้วย

มันคงเป็นวันที่สุดแสนจะเจ็บปวด
หากมีเพียงแสงสว่างเล็กๆให้มองเห็น จุดประกาย
ไฟนำทางที่มืดมิดให้ง่ายกว่าการคลำทางที่ขรุขระและ
ไร้ซึ่งการมองเห็น

หากมีเพียงสิ่งใดที่จะช่วยให้วันนั้นมีแรงกำลังที่จะลุก
ขึ้นเดินต่อไป

กำลังใจจากใครสักคน..
แม้ว่าจะไม่ได้ยิน หรือสัมผัส
หากกำลังใจนั้น ฝังแน่นอยู่ในความรู้สึกนึกคิด
เป็นดั่งที่พึ่งพิง เป็นเกราะกำบังให้นำไปต่อสู้กับส่ิงที่
กำลังดาหน้าเข้ามาไม่หยุดหย่อน

รักษากำลังใจนั้นไว้
แล้ววันที่เลวร้ายก็จะผ่านพ้นไปอีกวัน

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น