วันเสาร์ที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2567

ฝนซา สายรุ้งปรากฎ

 



    ว่ากันว่า ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอ...
บางครั้งก็ใช่ แต่บางครั้งก็บอบช้ำ
    บอบช้ำจากฝนที่มากเกินพอดี ซึ่งพออะไรๆที่
มันมากเกินไป มักจะส่งผลเสียมากกว่าผลดี

    แต่อย่างไรเสีย ในหยินยังมีหยาง ในทุกๆ
วิกฤติยังมีโอกาส และในเรื่องแย่ๆ ยังมีเรื่องดีๆ
ให้ได้มอง

    ภัยพิบัติก่อให้เกิดความทุกข์ ความยากลำบาก
แก่ผู้คนหมื่นพัน
    แต่คนอีกหลายกลุ่มก็อุทิศตนช่วยเหลือได้อย่าง
รวดเร็ว ร่วมมือร่วมใจกันอย่างไม่คิดผลตอบแทน
ได้อย่างทันตาเช่นกัน

    ไม่ใช่แค่ครั้งนี้ หรือก่อนหน้านี้ ผมเชื่อว่า
จะอีกกี่ครั้งถัดไป น้ำใจเขามนุษย์เราก็ยังปรากฎ
ออกมาให้เห็นเสมอ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น