กรรมกร

 อาชีพที่หลายคนใฝ่ฝันจากเด็กเกิดใหม่ถึงวัยเรียน

คงไม่มีใครตอบว่า อยากเป็นกรรมกร หรอกครับ

ผมเชื่อว่าอย่างนั้นนะครับ

หากเลือกได้ มนุษย์อย่างเราๆย่อมเลือกหนทางให้

กับชีวิตอย่างดีที่สุด เท่าที่จะพอเป็นไปได้

คนส่วนใหญ่ล้วนเกิดมาเพื่อดิ้นรนใช้ชีวิตที่ลำบาก

ต้องอยู่ในสภาพที่ไม่สามารถเลือกได้ บางคนโชคดี

อยู่ในครอบครัวที่พอจะมีทรัพย์สินส่งเสียเคี่ยวเข็ญ

ให้ร่ำเรียน ให้มีสังคม มีความรู้พอที่จะไปเผชิญโลก

บางคงหาได้มีโอกาสอะไรมากมายอย่างคนอื่น

ต้องหยิบจับอะไรก็ได้ที่พอจะช่วยงานสร้างรายได้

ให้เข้ามาจุนเจือ และด้วยความไม่รู้ว่าจะหาความ

รู้เพิ่มยังไง และหาได้จากที่ไหน จึงส่งผลให้นิสัย

ประจำวันไม่มีการเสริมส่วนที่จะสร้างอาวุธที่จำเป็น

ต้องใช้กับสมรภูมิชีวิตต่อไปอีกหลายสิบปี

ทางเลือกจำเป็นที่ถูกบีบบังคับให้ทำคือ งานชั้น

กรรมมาชีพ เอาเวลา เอาแรงกายไปแลกเป็นค่า

จ้างรายวัน รายเดือน ใช้ชีวิตอยู่ในวัฎจักรที่ซ้ำเดิม

มิได้มีเวลาฉุกคิดถึงการสรรหาความรู้เสริมเติมแต่ง

ให้ตนนั้นพอจะมีทางออกจากวงเวียนนั้นไปสู่วังวน

ที่อาจจะมีชีวิตที่ดีกว่า

ทางออกที่ดีนั้นคงไม่มี เพราะมันเป็นเรื่องซับซ้อนทาง

สังคม ทางกิจกรรมทางทุนนิยม จะให้รัฐเข้ามาจัด

การก็เชื่องช้ากว่าโลกปัจจุบันไปหลายเท่าตัว

เท่าที่จะพอคิดได้สำหรับผมเอง คือ ช่วยตัวเองก่อน

พอให้ตัวเองช่วยเหลือตัวเองได้แล้ว ก็ช่วยเหลือคนที่

พอจะช่วยได้ต่อไป เพื่อสร้างกองทัพคนที่ช่วยเหลือ

ตัวเองได้ และมีนิสัยที่พยายามจะช่วยคนอื่นๆต่อไป

หากโชคดีมากพอ สังคมเราก็พอจะมีคนที่มีนิสัยที่

ชอบช่วยเหลือคนในสังคมให้มีนิสัยชอบเรียนรู้และ

ช่วยเหลือคนรุ่นหลังต่อไป...

ผมไม่รู้ว่าผมทำถูกไหม อาจจะอยู่ในวังวนที่ผิดก็ได้

ใครจะรู้