เมื่อวานนี้ครับ มีเรื่องราวที่ต้องจัดการหลายอย่าง
ทั้งรีบเร่ง ทั้งรอคอย ทั้งสมใจนึกและทั้งหงุดหงิด
ผมเชื่อว่าหลายๆท่านก็ต้องพบเจอเรื่องเหล่านี้เป็น
ธรรมดา เป็นเรื่องประจำวันกันอยู่แล้ว
มันเป็นเรื่องที่ท้าทายกับจิตใจตัวเองอยู่เหมือนกันนะ
ครับ การที่เราจะควบคุมพฤติกรรมของตัวเองไม่ให้
แสดงออกไปตามอารมณ์ที่ขาดการยั้งคิด พฤติกรรม
ที่แสดงออกไปตามสัญชาตญาณ
เพราะเราต่างรู้ดีว่าส่วนใหญ่แล้วมันจะออกมาในทาง
ที่ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ หากเราปล่อยให้เราทำ
อะไรไปตามใจ
ฉนั้น แม้ตัวผมเองจะพอรู้บ้าง บางเวลา บางขณะ
แต่พอกลับมาทบทวนอีกที ก็ดีใจที่เรื่องราวต่างๆได้
ผ่านไปได้ด้วยดี มิได้กระทำการอันใดให้เกิดเรื่อง
ราวร้ายแรงเสียหายอย่างที่สมองคิดจินตนาการ
ทำให้เห็นความสำคัญของการฝึกสมาธิ ฝึกสติที่จะ
ก่อให้เกิดปัญญาขึ้นมา
ทำให้รู้ว่า เรื่องพวกนี้ต้องฝึกกันไปทั้งชีวิต เพราะ
เรามักจะเผลอไผลลืมสติไปอยู่ทุกวัน
การนั่งสมาธิ กำกับลมหายใจให้มีสติรับรู้ว่าทำอะไร
อยู่ก็เป็นหนทางเบื้องต้นในอีกหลากหลายหนทางที่จะ
นำมาใช้กับตัวเอง ในการเรียกสติกลับมา
ต่างคน ต่างวิธีครับ ขออย่างเดียว คือมีปลายทาง
ที่จะปรับปรุงชีวิตให้ดีขึ้น แม้วันละแค่กระผีกริ้น
(0.00001%) ก็ยังดี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น