วันศุกร์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2567

สัญชาตญาณ

 


    เมื่อวานครับ ผมมีโอกาสได้เปิดฟังคลิปจากยูทูป
เป็นคลิปที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับการจีบ การสืบพันธ์ุ
และการอยู่ร่วมกันของสัตว์สายพันธุ์ต่างๆครับ

    ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ชนิดไหน ต่างก็ล้วนสืบพันธุ์
ให้เผ่าพันธ์ุของตัวเองนั้นดำรงอยู่ต่อไป มันเป็นสิ่ง
ที่เป็นธรรมชาติของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด มิเช่นนั้นแล้ว
สิ่งมีชีวิตสายพันธ์ุนั้นก็จะหายไปจากโลกนี้

    การสืบพันธ์ุแบ่งได้สองคือ การใช้เพศ และ
ไม่ใช้เพศ (เช่นการแบ่งตัวของแบคทีเรีย) ส่วน
ใหญ่ที่เราเห็นๆกันนั้น จะสืบพันธุ์ด้วยการใช้เพศ
คือใช้ไข่จากเพศเมีย ผสมกับอสุจิของเพศผู้ ทำให้
เกิดการปฎิสนธิเป็นตัวอ่อนขึ้นมา ส่วนจะโตในครรภ์
หรือนอกครรภ์นั้นก็แยกกันไปอีกที

    จากคลิปก็ยังได้เล่าต่อไปอีกว่า การสืบพันธุ์
นั้น เกือบทั้งหมดเป็นไปเพื่อการเพิ่มประชากร มิใช่
ทำกิจกรรมไปเพื่อการสังสรรค์ ยกเว้น สัตว์บาง
ประเภท เช่น ลิงชิมเปนซี และ มนุษย์

    มนุษย์เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ขึ้นมาอยู่จุดบนสุดของ
ห่วงโซ่อาหาร เป็นสัตว์ที่วิวัฒนาการสายพันธุ์ตัวเอง
ให้มีองค์ความรู้สืบทอดกันต่อมาได้มากมายจากการ
ส่งต่อความรู้ ภูมิปัญญาต่างๆด้วยการบอกเล่า การ
จดบันทึกมากกว่าการส่งทอดหน่วยความรู้ในการ
ดำรงชีวิตตามสัญชาตญาณในดีเอ็นเอ

    แต่ยังไงๆเราก็ยังคงหนีไม่พ้นสิ่งที่ฝังแน่นอยู่
ในสัญชาตญาณดิบของเราแต่ครั้งบรรพกาลอยู่ดี
แม้ว่าเราจะรู้ตัวบ้าง หรือไม่รู้ตัวบ้างก็ตาม

    มนุษย์ทั่วไปอย่างเราๆส่วนใหญ่มักจะตัดสินใจ
ในการกระทำหลายๆอย่างไปตามอารมณ์ ซึ่งแน่นอน
ว่าเราพยายามเอาตรรกะมาเป็นบรรทัดฐานอยู่บ้าง
แต่ก็ส่วนน้อยครับ เรามักจะทำไปตามอารมณ์ซะส่วน
ใหญ่

    เราอาจจะไม่รู้ตัวหรอกว่าเย็นย่ำค่ำวันศุกร์
อย่างนี้ เราอยากจะออกไปสังสรรค์กับเพื่อนฝูง
ไปเกี่ยวเหยื่อทางกาย ณ สถานเริงรมย์ที่ไหนสัก
แห่งเพราะเหตุใด เราแค่รู้ว่าเราอยากจะไป

    เราไม่มานั่งคิดหรอกว่าจะดีไหมหากคุณเกรย์
จะแสดงบทบาทอันเร่าร้อนกับอนาสตาเชียในค่ำคืนนี้

    เราล้วนหลายๆอย่างไปตามสัญชาตญาณเบื้องลึก
ของเรา เพื่อสืบพันธ์ เพื่อความรู้สึกยิ่งใหญ่และเป็น
ผู้ชนะของตัวเอง

    เรา...มนุษย์ผู้ยังใช้ชีวิตไปตามสัญชาตญาณ
แม้ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน รัก ใคร่ การสืบพันธุ์
ก็ยังคงดำเนินเรื่อยไปอยู่ดี

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น