สองผู้นำ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายสองคนเป็นที่นับถือ

ของหมู่เหล่า ต่างคนต่างมีวิธีการดำเนินชีวิตที่แตก

ต่างกันไป

คนแรกนั้น สอนผู้คนให้ขยันทำสิ่งต่างๆเพื่อให้มีผลผลิต

มีประสิทธิภาพต่างๆมากขึ้น เพื่อนำไปแลกเปลี่ยนกับ

เหล่าผู้คนอื่นๆ สอนให้ผู้คนพัฒนาวิทยาการต่างๆเพื่อ

ประหยัดแรงงานของคน และหันมาใช้เครื่องทุนแรง

ที่หมู่เหล่าช่วยกันพัฒนาขึ้นมา ส่งผลให้ชีวิตผู้คนสุข

สบายมากขึ้น บริโภคมากขึ้น ทำสิ่งต่างๆได้สะดวกขึ้น

เดินทางได้ไกลมากขึ้น ใช้แรงกายในการทำงาน

น้อยลง  ทุกสิ่ง ทุกอย่างดูดีและพัฒนาไปเป็นอย่างมาก

ส่วนอีกคนนั้น สอนให้ผู้คนพิจารณาสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น

และบอกอีกว่า ไม่มีอะไรจีรังยั่งยืน ความอยากทั้งหลาย

ความสุขและความทุกข์ ความรู้สึกต่างๆ แม้กระทั้งผืนดิน

ที่เรากำลังยืนอยู่นี้ ทุกๆอย่างล้วนเกิดขึ้น ตั้งอยู่และดับ

ไป