ผมพยายามเฝ้าบอกตัวเองอยู่บ่อยๆว่า
"เราก็แค่เพียงมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง" เท่านั้น
จะให้มีความพิเศษ หรือ ความสามารถอะไร
มากกว่าผู้คนทั่วไปก็คงทำได้แค่เพียงระดับที่ยีนส์
ต่างๆได้กำหนดมา อาจจะแตกต่างบ้าง อาจจะมี
ความคิดที่ไม่ค่อยเหมือนคนทั่วไปบ้าง แต่สุดท้ายแล้ว
เราก็ยังเป็นเพียงแค่คนธรรมดาเท่านั้น
จะให้ฝันก็ฝันได้ ในสิ่งที่เกินจริงก็คิดได้ แต่พอ
รู้ตัวว่าคิดแล้วไม่ได้อะไรก็มักจะเลิกคิดมันไป ปล่อย
ให้ความเป็นจริงเข้าครอบงำ ให้พอรู้ตัวว่า ตัวเอง
นั้นคงไม่ได้นอนจับเจ่าไร้สติอยู่ตู้ควบควบแบบใน
ภาพยนต์โด่งดังเดอะแมทริกซ์
บางที ซึ่งไอ้ความรู้ตัวเนี่ยแหละครับ ที่ทำให้
เราทำอะไรหลายๆอย่างไปอย่างตรงไปตรงมา
ขี้เกียจจะเล่นพ่อแง่แม่งอนอะไร เพราะคิดว่ามันคง
จะดีกว่าในหนทาง แต่สุดท้ายแล้วมันก็ไม่มีอะไรดี
ไปเสียทั้งหมด และก็ไม่มีอะไรแย่ไปซะทุกอย่าง
โลกมันเป็นของมันแบบนี้ มนุษย์ยังคงเป็นไป
ตามครรลองของมันแบบนี้ มีดี มีชั่ว เป็นธรรมชาติ
แล้ววันหน่ึงเราก็จะสูญหายไป อยากจะเป็น
อยากจะทำยังไงก็ทำไป แค่นั้นเอง....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น