ว่ากันว่าอาหารเช้าที่ภูเก็ตต้องเป็นร้านติ่มซำ
เรื่องนี้ไม่เคยหาข้อมูลว่าทำไมต้องเป็นติ่มซำและต้อง
เป็นที่ภูเก็ตด้วย เจ้าถิ่นจึงหมุดหมายร้านติ่มซำแถวๆ
กะทู้นี่แหละ ร้านใหญ่ ชื่อดัง มีร้านกาแฟและที่จอดรถ
ด้านหลังไว้บริการอย่างสะดวก
ขึ้นชื่อว่าแหล่งท่องเที่ยวแล้ว ยังไงก็ต้องมีผู้คน
มากมายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทำให้การจราจรยิ่งติด
ขัดเข้าไปใหญ่ในฤดูท่องเที่ยว หรือ ไฮซีซั่น
ทุกวันนี้ผมก็ยังคงไม่ชินเสียทีกับการต้องอดทนอยู่
ในสภาพวะรถติดหนาแน่น ทนนาน เจอทีไรหัวใจเต้น
ระรัว มือเท้าเย็น หายใจไม่ค่อยออก เหมือนจะตาย
ยังไงชอบกล แต่ก็รอดมาได้ทุกครั้ง เช้านี้ก็เช่นกัน
เมื่อถึงร้านที่หมายก็งงกับชื่อร้าน เก็ตโฮ่ ว่ามัน
แปลว่าอีหยังน้อ แต่ก็ต้องหยุดคิดเรื่องนั้นไปเพราะทัน
ทีที่นั่งลงกาน้ำชาร้อนๆก็ตามมาติด แถมยังหอมอย่าง
กับชาอังกฤษ เล่นเอาคนที่ไม่ค่อยดื่มชาแบบผมซดไป
หลายจอกระหว่างรออาหาร
และวู่วามการสั่งก็ไม่เคยทิ้งใครไว้ข้างหลัง
เวลาหิว เผลออีกทีอาหารเต็มโต๊ะไปหมด จะกินยังไง
ไหว แต่สุดท้ายฉันเองนั่นแหละที่ทำไม่ได้ เสียดาย
ความอร่อยสุดๆที่เคยมีตอนหิวจัด ทำหน้าที่เก็บกวาด
ของทุกอย่างลงคอไปได้อย่างเหลือเชื่อ
ข้าพเจ้ามาถึงแล้ว "ภูเก็ต" ฮ่าๆๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น