ความกระหายใคร่รู้ของดาวินชี่

 

    ล่าสุดผมได้มีโอกาสอ่านหนังสือประวัติของบุคคล

สำคัญคนหนึ่งของโลก "ลีโอนาโด ดา วินชี่" ซึ่งยัง

อ่านไม่ทันจบครับ อ่านได้ไปประมาณครึ่งเล่ม ซึ่ง

ความหนาทั้งหมดประมาณ 600 กว่าหน้า ถือว่าหนา

เอาการเลย

    อ่านไม่ทันจบก็ขอเอามาเล่าไว้ก่อน เพราะเกรง

ว่าจะลืมเมื่ออ่านจบไปแล้ว สิ่งที่ทำให้ทึ่งที่สุดในตัวของ

เขา สำหรับผมคึือ การมีความสงสัยใคร่รู้อยู่ตลอด

เวลาที่เขามีชีวิต เขาใส่ใจแม้กระทั่งสิ่งเล็กๆน้อยๆที่

บางที่เรามองว่าไม่ต้องพิถีพิถันถึงขนาดนั้นก็ได้

    ซึ่งทำให้ผมเกิดความสงสัยอยู่ว่า อะไรที่ทำให้

คนๆหนึ่ง มีเรี่ยวแรง มีพละกำลังในการทำงานได้

อย่างละเอียดถี่ถ้วน และยาวนานเช่นนั้น

    ชีวิตไม่เคยไขว้เขว สำมะเลเทเมากับเขาบ้าง

เลยหรือ คิดๆไปแล้วก็ช่างแตกต่างกับเราเสียสิ้น

    ผมเป็นคนนึงที่ประสบกับความล้มเหลวมากกว่า

ความสำเร็จในเป้าหมายชีวิต มีเรื่องที่อยากจะทำ

ให้ได้มากมาย แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงแค่ไม่กี่เรื่อง

ไม่ได้ตัดพ้อให้ชีวิตฟังดูท้อแท้นะครับ แค่ความจริง

มันเป็นแบบนั้น แต่ก็เข้าใจแหละครับ ว่าเราเป็น

เพียงคนๆนึงเท่านั้น ค่อยๆปรับ ค่อยๆแก้กันไปได้

    เรายังคงเป็นมนุษย์ที่อ่อนไหวไปกับอารมณ์ชั่ววูบ

สุดแท้แต่มันจะพัดพาความคิดเราไปทางไหน แวดล้อม

จะพาเราไปอย่างไร ความมั่นคงทางจิตใจยังอ่อน

แอ แม้ว่าจะผ่านเรื่องราวมากี่ร้อยพัน