ผมเป็นคนหนึ่งที่มักจะมีความใฝ่ฝันบ้าๆบอๆ
ซึ่งเอาจริงๆแล้ว บางทีก็คิดนะครับว่า...
จะทำไปได้ยังไงและทำทำไมว่ะ?
แต่บางครั้งก็แค่เพื่อความสะใจในการเอาชนะตัวเอง
แค่นั้น ไม่มีประโยชน์ใดๆให้แก่ใครเลย นอกเสียจาก
ตัวเองเพียงคนเดียว
เอาจริงๆแล้วผมคิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนบุคคล
มากๆเลย ใช่ไหมครับ หากเดินไปถามใครสักคนว่า
"เห้ย จริงๆแล้วชีวิตมึงต้องการอะไร ฝันไว้ยังไงว่ะ"
ใครคนนั้นอาจจะเหวอเหมือนกันกับคำถามค่อนข้าง
แปลกประหลาดที่นานๆทีจะหลุดออกมาจากปากใครสักคน
แล้วคำตอบก็มีมากมายหลายอย่าง ทั้งที่เป็นไปได้และ
ข้ามจักรวาลภายในเสี้ยวความเร็วแสง
พอกลับมาคิดเรื่องของตัวเอง อีกที ส่วนหนึ่ง
ของชีวิตผมอยู่ในโลกเพ้อฝัน เหนือจินตนาการไปกับ
เรื่องราวของนิยายเรื่องเล่า
อีกส่วนหนึ่งก็หมุนวนเวียนอยู่ในวงจรของทุนนิยม จะคิด
จะฝันอะไรให้มันไกลตัวมาก บางทีก็ลำบากเหมือนกัน
ความฝันแบบเด็กๆจึงมักจะถูกตั้งคำถามกลับด้วยคำที่ว่า
จะทำให้มันจริงได้ยังไงว่ะ
ความกล้าที่จะคิดเพ้อเจ้อไปไกลอย่างแต่ก่อนก็กลับสั้นลง
เพียงแค่เท่าที่ทำได้ในระยะสั้นๆเท่านั้นเอง
มันเป็นเส้นบางๆจางๆระหว่างความฝันกับความจริงๆ
ที่เริ่มเห็นชัดว่าอะไรเป็นไปได้ และไม่ได้...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น