ก้มมองดูหน้าเครื่องที่เปลอะเปื้อนไปด้วยคราบ
น้ำมันกระจายไปทั่วก็ให้ความคิดหวั่นใจ เกรง
ว่าจะเกิดความเสียหายภายหลัง หากปล่อยไว้
ไม่ตรวจสอบ จึงทดลองชักก้านวัดระดับน้ำมัน
เครื่องขึ้นมาตรวจสอบ ก็พบว่ามันเกินระดับ
สูงสุด Maximum ไปอยู่เล็กน้อย
สันนิฐานแรกก็ออกมาว่าน้ำมันเครื่องเกิน
ความร้อยนถึงจุด รอบเครื่องสูงพอประมาณ
ก็พากันสร้างแรงดันที่มากเกินในระบบ
จึงสมคบคิดกันหาทางหนีออกมาประการหนึ่ง
อีกประการหนึ่ง คือ คงต้องมีจุดไหนรั่วซึม
เวลาใช้งานไปถึงจุดๆหนึ่ง
คิดได้ดังนั้นแลเห็นท่าไม่ดีที่จะฝืนใช้งานคุณเทอ
นั้นต่อไปจึงขับรถกลับเอาจอดเข้าเก็บที่จอด
เพื่อรอการซ่อมแซมอาการเร่งด่วนต่อไปใน
วันหน้า
เท่ากับว่าหลังจากนี้พอมีเวลาให้กลับมาซ่อม
หลังคาอีกครั้ง หลังจากที่ยืดยื้อกันมาแสนนาน
ไม่อย่างนั้นคงไม่เขียนเล่าอะไรได้ยืดยาว
ขนาดนี้ แต่จะให้เขียนให้จบในวันนี้เลยก็เล็ง
เห็นว่าคงจะใช้เวลาอีกมากโขอยู่
จึงอยากเล่าไปเรื่อยเปื่อย ไม่รีบเร่ง ค่อยๆ
ไปตามแบบฉบับนักท่องเที่ยวที่ขับไปท่ามกลาง
ธรรมชาติ ปิดแอร์ เปิดกระจก เอามือออก
ไปโบกโบยสัมผัสกับลมที่ปะทะผ่าน...
คราวหน้า จะพยายามเขียนให้จบ ถ้าทำได้..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น