แล้วคิดว่าจะทำอะไรต่อไป?
ช่างแทงใจเหลือเกิน เมื่อได้สติย้อนกลับมา
ทบทวนตัวเองกับหนทางที่ผ่านมาซึ่งยังมิได้
พาตัวเองไปยังจุดหมายใดที่ใจต้องการแม้
แต่น้อย
อย่างไรก็ตาม ข้าพเจ้าก็ยังพอมีสติประโลม
ตัวเองว่าอย่างไรก็ไม่สายเกินไป
ท่านผู้พันฯแซนเดอร์ผู้ขายไก่ทอดก็ยังมาขาย
ได้ดิบได้ดีเมื่อยามชรา จะไปประสาอะไร
กันกับข้าพเจ้าที่อายุย่างสี่สิบปีเท่านั้นเอง
แค่การวิ่งให้ได้หนึ่งกิโลเมตรภายในห้านาที
เป็นระยะทางแค่ห้ากิโลเมตรติดต่อกัน
คงไม่ยากอะไรเกินความสามารถและวินัย
กระมัง
และอีกแค่การก่อตั้งธุรกิจที่ไม่เคยทำด้วยวิสัย
ทัศน์ที่ก่อเกิดมาจากตำราและการทำอย่างอื่น
มา ก็คงมิได้แย่พอๆกัน
อะไรก็แล้วแต่ เริ่มอะไรใหม่ๆคงไม่สาย
จริงไหมครับข้าพเจ้า?
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น