ช่วงหลังๆมานี้ผมได้มีโอกาสออกไปสังสรรค์
กับเพื่อนๆอยู่บ่อยครั้ง ซึ่งอาจจะเป็นผมเอง
ที่หาโอกาสที่จะออกไปมากกว่าก็เป็นได้
อย่างไรก็ตามสิ่งที่อยากที่เล่าจะเป็นเรื่อง
ของหัวข้อในวงสนทนาซะมากกว่า
ผมเองนั้นมีเพื่อนหลากหลายกลุ่มพอประมาณ
เช่นช่วงวัยเรียนก็กลุ่มหนึ่ง เรียนมหา'ลัย
ก็กลุ่มหนึ่ง ที่เคยไปรับจ้างทำงานที่ตลาดก็มี
ที่ๆเคยทำงานมาอีกห้าหกที่
เอาเป็นว่าผมก็ได้ใช้ชีวิตดื่มกินกับเพื่อนๆพี่ๆ
เหล่านั้นมาพอสมควร และบางท่านก็ยังได้
มีโอกาสพบกันอยู่เป็นประจำอยู่ถึงทุกวันนี้
ทุกกลุ่มมีอะไรที่แตกต่างกันออกไป ไม่ว่าจะ
เป็นความชอบ ความเชื่อ รสนิยม สิ่งที่สนใจ
ฯลฯ แต่สิ่งๆหนึ่งที่ทุกกลุ่มมีเหมือนกัน คือ
ความทุกข์
ความทุกข์ที่ทุกคนต้องพบเจอ ซึ่งมันเป็นพื้น
ฐานที่สุดของชีวิต ไม่ว่าจะทำงานหาเงิน
มาได้มากแค่ไหน ไม่ว่าจะเป็นพ่อค้าแม่ขาย
หรือเจ้าของกิจการต่างๆ ทุกคนล้วนมีทุกข์
เพื่อนพนักงานบริษัทก็จะมีความทุกข์ในแบบ
ของพวกเขา เรื่องงาน เพื่อนร่วมงาน
เจ้านาย นโยบายบริษัทฯ ซึ่งมันไม่เคยมี
ความพอดี
เมื่อเราอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน สถาน
ภาพใกล้เคียงกัน เราก็มักจะมองเห็นปัญ
หาทุกๆอย่างคล้ายๆกัน เราไม่สามารถ
ถอยออกมามองปัญหาให้กว้างและไกลได้
กว่าเดิม เราจึงหาทางออกไม่เจอ และ
กลายเป็นทุกข์
ซึ่งไม่ว่าจะหันหน้าไปทางไหนก็เจอแต่
เพื่อนร่วมชะตากรรมที่เหมือนๆกัน
จริงๆผมก็อยากจะแนะนำพวกท่านในเรื่อง
นั้นๆสำหรับการมอง และ จัดการกับปัญหา
ให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็คงทำได้แค่คิด เพราะ
ไม่รู้ว่าตัวเองจะให้คำแนะนำอะไรใครได้
ผมทำได้เพียงออกไปหาเพื่อนๆเพื่อความ
สำราญบ้าง ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราว
และได้มอบความคิดดีๆบ้าง กับแค่บางคน
ที่สามารถรับสารที่จะสื่อออกไปได้จริงๆ
การอยู่ในเรือลำเดียวกันเราก็มองเห็น
ปัญหาเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน
การอยู่บ้านหลังเดียวกันก็เห็นปัญหาภายใน
บ้านเช่นเดียวกัน
ออกไปจากบ้าน ไปลองถามบ้านอื่นๆบ้าง
เขาจัดการปัญหาอย่างไร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น