เอาเป็นว่า เหตุการณ์คราวนั้นส่งผลให้คุณหมอที่รักษา
ตัวยื่นคำขาดให้เลือกว่าจะเก็บสิ่งไหนไว้ ซึ่งแน่นอนว่า
ถ้าให้ผมเลือก ผมก็ต้องเลือกเก็บเครื่องดื่มไว้ให้ชุ่มคอ
ดีกว่าปล่อยให้ตัวเองคอแห้ง อมควันต่อไป
ก่อนหน้านั้นโยเป็นลูกจ้าง sme ใช้ชีวิตแบบชักไปชักมา
ช่วยแม่ค้าขายวันหยุด วันธรรมดาก็ทำงาน ตกกลางคืน
ก็เอาเงินที่หามาได้มาช่วยกันลงขันลงขวดกันมาหลาย
พรรษา จนกระทั่งเกิดเหตุที่ต้องทำให้โยตัดสินใจทิ้ง
ความเป็นลูกจ้าง ออกมาหากินด้วยตัวเอง ใช้ตนเป็น
ที่พึ่งสุดท้ายของตน หนึ่งสมอง สองมือ อดทนสู้ฝ่าฟัน
วิกฤติชีวิต คลุกฝุ่นเป็นพ่อค้าปลาทูตลาดนัด
โยรับปลาทูมาขายตามตลาดนัด และขายพร้อมน้ำพริก
ซึ่งต้องบอกว่า ประสบการณ์เรื่องอาหารการครัวของ
เขานั้นมีมากกว่าสิบปี และด้วยความเอาใจใส่เรื่อง
ของคุณภาพให้เป็นอย่างดีทุกกระบวนการจนถึงมือลูกค้า
ทำให้ขายดิบขายดีติดตลาดได้อย่างไม่ยากเย็นนัก
เรื่องการทำปลาทูให้สะอาด อร่อยโยย้ำว่า อย่าไป
เชื่อเจ้าของโรงปลามาก ให้ไปฟังลูกน้องพม่าว่าเค้า
ทำปลากันยังไงให้อร่อย โยล้วงเคล็ดลับต่างๆที่คิดว่า
จำเป็นต่อการทำมาค้าขายในช่วงนั้นด้วยการแสดงน้ำใจ
ไมตรีให้แรงงานต่างชาติก่อนและด้วยความเอื้ออารีต่อ
กัน ใจแลกใจ ก็ส่งให้ความรู้ต่างๆทะยอยฝังเข้าสู่เส้น
ทางประสาทใหม่ๆที่ค่อยๆบ่มเพาะให้ผู้ประสบเหตุจำเป็น
ต้องประกอบการอย่างโยได้เรียนรู้ พัฒนาตัว
และเรื่องที่เกิดจากปลาทูนี้เอง ทำให้โยพยายามจะพัฒนา
อาณาจักรแผงปลาตลาดนัดให้ได้อย่างที่เขาต้องการ
ห้าบาทสิบบาทก็เงิน ตลาดไท ไม่ไกลเกินไป นอนเฝ้ารอ
ซื้อปลาที่ตลาดบนรถก็ต้องทำ เพื่อให้ได้ปลาที่ราคาดี
คุณภาพดี มาขาย ซึ่งปลาทูแม่กลอง คือไม้ตายที่โยคิดว่า
ต้องเอาปลาที่ดีแบบนั้นมาวางตลาดให้ได้
(ตัดตอน)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น