สถานการณ์

 "สองคนยลผ่านช่อง คนหนึ่งเห็นโคลนตม

อีกคนเห็นดาราพราย"

    ผมได้อ่านข้อความนี้ครั้งแรกจากหนังสือ

ของคุณ วินทร์ เลียววารินทร์ ซึ่งผมไม่แน่ใจ

ว่าต้นฉบับของประโยคที่แท้จริงนั้นมาจากที่ใด

    แต่ผมแค่รู้ว่ามันเป็นประโยคที่ได้ฟังหรือ

ได้อ่านแล้ว มันยังคงติดอยู่ในหัวผมเรื่อยมา

จนถึงทุกวันนี้

    เนื้อความที่ผมเข้าใจมันทำให้ผมเป็นคน

ที่มองโลกในแง่ดีอยู่เสมอ(แม้จะทำไม่ได้ตลอด

ก็ตามที)ไม่ว่าเหตุการณ์ หรือ สถานการณ์ใด

จะเกิดขึ้น เมื่อปัญหาเกาะกุมความคิดจิดใจ

    และเมื่อใดที่พอจะได้สติคิด ประโยคๆนี้

ก็มักจะผุดขึ้นมา แล้วทำให้ผมมองสถานการณ์

นั้นต่างออกไปจากเดิม

    จากวิกฤติ กลายเป็นโอกาส จากคิดลบ

ก็กลับกลายเป็นมองหาแง่บวกของมัน ซึ่งแน่

นอนว่า ทุกๆเรื่องที่เกิดขึ้นย่อมมีหลากหลาย

มุมมองเสมอ ขึ้นอยู่กับว่า เราสนองต่อเหตุ

การณ์นั้นอย่างไร ความจริงเป็นเช่นนี้

    ผมไม่สามารถสอนใครเรื่องการมีสติ

หรือความรู้ตัวในการดำเนินชีวิตได้ เท่าที่

ผมทำได้ก็แค่เพียงบันทึกเรื่องราวชีวิตของตัว

เองที่ผ่านมาซึ่งอาจจะพอมีประโยชน์บ้าง

เพียงสักเล็กน้อยก็ยังดี ถ้ามันทำให้ผู้อื่นมี

วันที่ดีในการใช้ชีวิต และ ดียิ่งขึ้นไปหาก

เขา หรือ เธอผู้นั้น ได้สร้างประโยชน์ต่อๆ

ไปเช่นกัน

    ทุกๆสถานการณ์มีเหตุผลของมันครับ

ผมเชื่อเช่นนั้น บางเหตุการณ์เกิดขึ้นเพื่อทด

สอบความเข้มแข็งและมั่นคงของเรา

บางเหตุการณ์เกิดขึ้นแล้วทำให้เราก้มมองดิน

ที่เห็นแต่โคลนตม แต่ไม่ว่าอย่างไร เราเอง

ที่เป็นคนเลือกครับ ว่าจะก้มมองมันต่อไป หรือ

จะเลือกเงยหน้าขึ้นมามองฟ้า แล้วสู้กับมัน

"Two men look out through the

same bars : one sees the muds,

and one the stars"