มันเป็นเรื่องยากที่จะจุดไฟให้ใครสักคน
ลงมือทำอะไรสักอย่างตามที่เราต้องการ
และยากยิ่งขึ้นไปอีกหากเราบังคับคนๆหนึ่ง
ให้ทำตามสิ่งเราต้องการ
ผลรายงานทางการวิจัย หรือหนังสือต่างๆ
พากันชี้ไปในแนวทางเดียวกันว่า หากเรา
อยากจะให้คนๆหนึ่งทำอะไรให้ประสบความ
สำเร็จ ก็ควรให้เขามีความคิดที่อยากจะทำ
สิ่งๆนั้นขึ้นมาเอง ไม่ใช่การออกคำสั่ง
ผมอาจจะโชคดีอยู่บ้างครับที่มักจะ
มีไอดอลเป็นของตัวเองอยู่เป็นประจำ
เลยมักจะเลียนแบบพฤติกรรมของไอดอล
เมื่อยามเล่นฟุตบอลก็มีนักบอลในดวง
ใจที่มีความสามารถตามแบบฉบับที่เราชอบ
และยังเอาความชอบนั้นแปลเป็นพลังงาน
ในการฝึกซ้อมให้เก่งเหมือนเขา
เมื่อตอนวัยรุ่นที่ผมชอบเล่นสเก็ตบอร์ด
ก็มีไอดอลที่ได้ถ่ายลงวิดีโอ ลงแม็กกาซีนฯ
ให้ได้ชื่นชม ผมก็ทุ่มเวลาไปกับการฝึกซ้อม
ให้เก่งเหมือนอย่างคนที่เราชอบ
คิดๆดูแล้วผมก็เหมือนคนเอาจริงเอาจัง
คนหนึ่งที่เมื่อยามจะทำอะไรสักอย่างก็พยายาม
ที่จะทำมันให้ดี ทำมันให้เก่ง ขวนขวายหา
ความรู้อยู่เสมอ เช่นตอนที่ผมเล่นเวทช่วงสมัย
ที่โลกเพิ่งมีไอโฟนสามจีเอส(แต่ผมไม่มี)ผมก็
ใช้คอมพิวเตอร์ของที่ออฟฟิศ ใช้เวลาหลัง
เลิกงาน ค้นหาข้อมูลต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นท่า
ทางการยก น้ำหนัก เวลาในการพัก อาหาร
การพักผ่อน ตารางการฝึก อาการต่างๆที่เกิด
ขึ้นฯลฯ จนสามารถทำมันได้อย่างไม่ต้องคิด
ว่าต้องทำอะไร จนมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของนิสัย
(หมดเวลา ขอตัวไปอาบน้ำทำงานก่อน)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น