วันจันทร์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567

ความมุ่งมั่นของโย(ห้า)

 เข้าสู่ธุรกิจอาหารแช่แข็ง

หลังจากที่ได้แรงบันดาลใจจากสาวเจ้าของโรงปลาทู
มาเป็นแรงผลักดันตัวเองแล้ว โยได้มองลู่ทางการหา
รายได้เพิ่มอีกทางหนึ่งจากการขายอาหารทะเลแช่แข็ง

เนื่องจากปลาทูนึ่งต้องมีขั้นตอนมากมายกว่าจะถึงลูกค้า
ของเขาได้ ใช้เวลานานเกินไป ผลตอบแทนต่ำกว่า
ที่เขาได้คาดหวัง อาหารทะเลแช่แข็งจึงเป็นคำตอบที่
ดีกว่า

ปัญหาติดตรงที่ว่าจะเอาไปขายใคร?

จากบีทูซี ไป บีทูบี..
ในเมื่อสระน้ำที่หากินอยู่มันเล็กเกินไปก็ลองเปลี่ยนสระ
ใหม่ เปลี่ยนมันให้ใหญ่ขึ้น ปริมาณมากขึ้น

โยเริ่มมองช่องทางการขายอาหารแช่แข็งที่เขาได้
เห็นที่มา ที่กักเก็บแล้ว เท่ากับมีของที่รอให้ไปซื้อมา
ขาย แต่การจะขายให้ได้นั้นก็ต้องไปวิ่งหาลูกค้ามากำ
รอในมือไว้เสียก่อน จากนั้นค่อยวิ่งรถ ลากอาหารมา
ส่งก่อนที่ร้านขายปลีก ร้านบุฟเฟ่ อาหารทะเลจะเปิด
ทำการเตรียมอาหารขาย เท่ากับว่า เวลาชีวิตถูกบีบ
ให้เริ่มทำการตั้งแต่สองนาฬิกา

"แล้วมึงไปติดต่อยังไงว่ะ"ผมถามด้วยความสงสัย
นิดหน่อยหลังจากได้ฟังกิตติศัพท์ความบ้าบิ่นในวิธีเจาะ
ฐานลูกค้าแบบจู่โจม แจกแถมตัวเลือกที่ดีกว่า ไม่ง่าย
เหมือนโทรขายตรง เพราะต้องเข้าไปหาซึ่งๆหน้า

ความมึนเมาสร้างความเพลิดเพลินได้ฉันท์ใด
หมู่มิตรในยามนี้ก็สร้างความสุขได้ฉันท์นั้น

เมื่อเวลาพ้นผ่านไปเรื่อยตามการเดินของมัน แต่ความ
รู้สึกของเรามักจะไม่เป็นเช่นนั้น ยิ่งดึกค่ำมากเพียงไร
หมู่มิตรที่วนเวียนมาทักทายก็มากขึ้นตามเช่นกัน
บทสนทนาที่โปรยปรายอยู่ท่ามกลางดงขวดแก้วก็ออกรส
ใบหน้าทุกคนเบ่งบานไปด้วยรอยยิ้ม ชุ่มช้ำด้วยความสุข
ที่ต่างคนต่างคุ้นเคย

(ตัดตอน)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น