ท่ามกลางแสงแดด ผมมองแสงสะท้อนมาจากบาน
กระจกหลังของรถยนต์คันหน้าที่ผมกำลังขับตามอยู่
พระอาทิตย์ในกระจกหลังนั้นเปล่งประกายร้อน
แรงสร้างรัศมีรอบตัวเองเป็นทรงกลมสีรุ้ง
ไม่ต้องแหงนหน้าขึ้นไปมองโดยตรงก็เดาออก
ว่า หากมองย้อนแสงขึ้นไปแล้ว ก็คงเห็นภาพที่ไม่ต่าง
กันสักเท่าไหร่จากเงาสะท้อนที่เห็นเมื่อครู่
ครั้นจะเอากล้องมาถ่ายรูปเอาไว้ดูความ
สวยงามยามทรงกลดของมันก็ไม่รู้จะทำไปทำไม
ถ่ายอะไรไว้หนักหนาก็ไม่เคยจะเอามาเปิดดู
จนหน่วยความจำบนไอคลาว์ดมันฟ้องว่าเกินความจุไป
เสียแล้ว ควรจะลบสิ่งใดๆที่ไม่เคยได้เอามาเปิดดูอีก
ออกไปบ้าง(หากจะให้นับจริงๆก็คงเกือบทั้งหมด)
คิดได้เช่นนั้นก็ล้มเลิกความคิดที่จะหยิบโทรศัพท์
มาใช้ขณะขับรถไปได้หนึ่งครั้ง หันมาพิจารณาภาพตรง
หน้าที่คิดว่างาม ให้สาสมกับความอยากไปแทนแล้วกัน
เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาเข้ามาในซอยใกล้ๆหน้างาน
ก่อสร้างที่กำลังดำเนินงานอยู่ ก็แลเห็นคุณยายเดินถือ
ร่มอาศัยเงาของมันไม่ให้แสงลงมากระทบตัวโดยตรง
อีกมือก็ถือถุงพลาสติคใส ภายในบรรจุตะไคร้
ราวๆสี่ห้ามัด กำลังลัดเลาะไปตามทางในหมู่บ้านที่
บ้านแต่ละหลังมีรั้วรอบขอบชิดแทบทุกหลัง ยกเว้นก็
เสียแต่ร่มเงาของต้นไม้
มองเห็นแล้วพาให้นึกย้อนถึงวัยเยาว์ตอนเรา
ยังเด็กๆ ผมเติบโตมาด้วยการชุบเลี้ยงของยาย
เหตุด้วยพ่อแม่มีการงานต้องทำ จะเอาเด็กน้อยแสน
น่ารัก(ไม่ได้ประชด)คนนี้ไปทำงานด้วยก็เกรงว่าจะ
ไม่ได้การได้งานเอา
ผมจึงต้องไปอยู่กับยายที่บ้านซึ่งห่างจากตัวตลาด
ในจังหวัดไม่ไกลเท่าไหร่
เมื่อใดที่หิวน้ำท่าหรือขนม ก็ต้องพากันเดิน
กางร่มไปร้านขายของชำที่ใกล้ที่สุดลัดเลาะทุ่งป่ากก
เดินตามทางลูกรังไปไม่เกินห้าร้อยเมตร ก็ถึงร้านชำ
ไอ่เด็กน้อยอย่างเราก็ไม่เคยจะกลัวแดดกลัวลม
อะไร หากหลุดจากมือของยายได้เมื่อไหร่ก็เป็นอัน
ต้องวิ่งแล่นนำไปข้างหน้า อยากจะไปถึงที่หมายให้มัน
เร็วๆด้วยความอวดเก่ง ไม่เกรงอันตรายอะไร
ภาพวันวานย้อนกลับมาอย่างกับไฟแฟลชกระทบ
ดวงตาแล้วก็หายไป
หนทางข้างหน้ายังคงร้อนระอุด้วยเพลิงแดด
ที่แม้มันจะเดินทางมากว่าแปดนาทีจากดวงอาทิตย์แล้ว
แต่ก็ยังคงไม่คลายความแรงลงไปได้
ระบบปรับอากาศของรถยนต์ยังคงทำงานเป็นปกติ
แต่ความรู้สึกผมกลับร้อนไอแดดเหมือนกำลังเดินตาม
ยายไป
จากนั้นผมก็ลืมพระอาทิตย์ทรงกลดไป
หลงเหลือเพียงความว่างเปล่าของอดีตและอนาคต
เปิดโอกาสให้ความลบเลือนจืดจางความทรงจำ
ลงไปบ้างและคิดว่าสักวัน เรื่องบางเรื่อง จะกระตุ้น
ความทรงจำที่เคยลืมไปแล้วกลับมาอีกครั้ง
ไม่เรื่องใด ก็เรื่องหนึ่ง....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น