คือ ความเข้าใจในอารมณ์

 

    หากวันหนึ่งสิ่งที่รักได้จากไป

แน่นอนว่าเราเป็นมนุษย์ที่มีความรู้สึก ย่อมเสียใจ

ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดา จะให้ร้องไห้คร่ำครวญ

สำหรับผมมันก็นานมากแล้วสำหรับเรื่องเหล่านี้

ที่จะหลั่งน้ำตาออกมา

    ไม่ใช่ว่าเสียใจไม่เป็นนะครับ เพียงแค่เข้าใจ

มากกว่า เข้าใจความเป็นไป เข้าใจอารมณ์

เข้าใจมากขี้นกว่าแต่ก่อนนิดนึง

    ผมยังรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้อย่างหวัง

ผมยังรู้สึกโมโหทุกครั้งที่ไม่พอใจ

ผมดีใจ ลิงโลดไปกับความสุขเป็นปกติ

เพียงแค่ความรู้สึกเหล่านี้มันเกิดขึ้นได้ไม่นาน

ก็จะกลับมาสู่ภาวะปกติ มองเห็นเป็นเรื่องธรรมดา

    เสียใจของผมจึงไม่จำเป็นต้องร้องไห้

เวลาดีใจก็ไม่ได้กระโดดโลดเต้นอย่างแต่ก่อน

ความสุข ความทุกข์เกิดขึ้นเสมอ เมื่อเราเห็นมัน

รับรู้มัน เข้าใจมัน

    วันหนึ่ง หากคนในครอบครัวจากไป

ก็คงเสียใจ และคงไม่ฟูมฟาย

    วันหนึ่งหากถูกหวยหกสิบล้าน ก็คงดีใจ แต่ก็

คงไม่ปิดหมู่บ้านเลี้ยงฉลองอะไร

    มันเป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจความรู้สึกตัวเอง

แต่ก็สามารถฝึกฝนได้ ผมเชื่อแบบนั้น

R.I.P กระต่าย