วันเสาร์ที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2567

ไม่รู้ว่าจะมาอีกไหม

 


ผมไม่รู้่ว่าโอกาสจะผ่านมาอีกเมื่อไหร่...
บางครั้งมันอาจจะไม่โผล่มาให้เห็นอีกเลยก็ได้

แต่ไม่ว่าอย่างไร มีเพียงคนที่มองหามันเท่านั้น
ที่จะมองเห็นโอกาส และ ความเป็นไปได้
กลับกันกับผู้ที่มิได้มองหามัน ซึ่งก็จะไม่พบมันโดย
บังเอิญ และบางทีหากพบแล้ว อาจจะมองว่ามัน
เป็นอุปสรรคที่มาขวางกั้นก็เป็นได้

ผมคิดว่าทั้งหมดทั้งมวลนี้ ขึ้นอยู่กับความคิดที่เรา
กำลังมองหาอะไร ซึ่งมันไม่เกินจริงเลยกับคำ
ที่ว่า ในทุกๆอุปสรรคย่อมมีโอกาสอยู่ในนั้นเสมอ
หรือ หากประตูอีกบานหนึ่งปิด ก็จะมีอีกบานเปิด
ให้เราได้ลองก้าวเข้าไป ทั้งนี้ทั้งนั้น ขึ้นอยู่กัน
ตัวเราเองแล้วว่า จะไปต่อหรือไม่

บางครั้งเราหยุดตัวเองไว้กับคำว่าพอแค่นี้แหละ
บางเรื่องเราก็ผลักดันตัวเองไปจนถึงที่สุดไม่ว่า
หนทางจะดูตีบตันสักเพียงใด

มันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เลยที่จะพบกับคำว่า
ล้มเหลวไม่เป็นท่า หากเรายังเป็นมนุษย์ที่มีความ
ใฝ่ฝันที่จะไปให้ไกลกว่าจุดที่ยืนอยู่ ผมรู้ว่ามันเป็น
เรื่องปกติ

แต่...ผมไม่รู้ว่ามันจะผ่านมาอีกไหม
ผมรู้แค่ว่า ต้องเตรียมตัวให้พร้อมไว้ก่อน...
ก่อนที่โอกาสนั้นจะมา

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น