ความสุขที่ไม่ได้เกิดจากรายได้

 

    ปัจจุบันนี้ ผมเห็นตามโลกโซเชี่ยลต่างๆพากัน

ชื่นชมและมีความสุขไปกับการสร้างรายไดhที่บางครั้ง

เราก็ไม่รู้ว่ามันก่อประโยชน์ใดๆให้กับใครหรือไม่

การเป็นอินฟลูฯ ติ๊กต็อคเกอร์ ยูทูปเบอร์ ที่สร้างยอด

วิว ยอดอะไรต่างๆ สามารถสร้างรายได้จากเอ็นเกจ

เม้นท์ ถือว่าเป็นความท้าทายความสามารถอย่างหนึ่ง

(ที่อาจจะไม่ต้องมากก็ได้)

แต่อีกมุมหนึ่ง ก็ต้องยอมรับว่า ผู้ดูผู้ชมเหล่านั้นอาจจะ

เป็นใครก็ได้ ดูเพื่อความบันเทิง ฆ่าเวลาไปเรื่อย

หรือเอาสาระจริงจังก็ได้ (ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย)

แต่ส่วนตัวแล้ว เท่าที่พบเจอก็จะพบแต่เรื่องบันเทิง

ที่เป็นคลิปสั้นๆเพียงเท่านั้น

หากจะให้คิดหาเอาสาระจริงๆก็มี ซึ่งมันก็ต้องค้นหากัน

มากขึ้นไปหน่อย แต่ส่วนใหญ่มักจะติดกับดักของสิ่งที่

พวกเขาป้อนมาให้เราตามความชอบเสียก่อน

มิเช่นนั้นก็ไล่หาไปเรื่อยๆจนไม่ได้การงานอะไร

    แต่ก็ยังมีอีกชนกลุ่มหนึ่งที่มิได้ต้องการสร้างคอนฯ

สร้างเรื่องราวต่างๆเพื่อสร้างรายได้อะไรเลย

บางครั้งที่เห็นอาจจะเป็นแค่การแชร์ประสบการณ์

การให้ความรู้ต่างๆแบบฟรี (ซึ่งบางท่านก็สื่อสารแบบ

ซื่อตรง มิได้มีรูปแบบการเล่าเรื่องให้น่าติดตามใดๆ)

ซึ่งทั้งสองอย่างที่เห็นก็ทำให้เกิดความคิดที่ว่า จริงๆ

แล้วความสุขที่เกิดจาการสร้างรายได้ หรือ สิ่งที่ทำลง

ไปโดยมิได้หวังถึงผลตอบแทนนั้น แบบไหนจะสร้างความ

สุขที่ยังยืนได้ดีกว่า

เอาจริงๆแล้วผมก็ไม่รู้หรอกครับ ผมไม่ได้มีรายได้จาก

การสร้างคอนเท้นท์ครับ

แต่ถ้าหากเอาความคิดเห็นส่วนตัวก็คงต้องตอบว่าแบบ

ที่ไม่หวังผลอะไรนั่นแหละครับ สุขที่ได้ทำ ไม่ต้องรอให้

ได้อะไรย้อนกลับมา