เรื่องราวมากมายบนโลกนี้ล้วนวุ่นวาย และ
ส่วนใหญ่ก็เกิดจากอารมณ์อันอ่อนไหวของมนุษย์เรานี่เอง
สิ่งหนึ่งที่ถูกย้ำเตือนเสมอจากผู้ที่มากประสบการณ์ชีวิต คือ
"ให้รู้เท่าทันตนเอง"
คงไม่มีใครในโลกนี้รู้จักตัวเราไปมากกว่าเราเอง
ต่างคนก็ต่างสนใจแต่ชีวิตของตนเองกันทั้งนั้น
เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ความรับผิดชอบสิ่งต่างๆในชีวิตเรา
ก็ควรจะเป็นของเราแต่เพียงผู้เดียว
หากมีใครสักคนด่าว่าอะไรสักอย่างออกมา
ก็ต้องเป็นเราเองอีกนั่นแหละที่จะตอบสนองกับมันอย่างไร
มิใช่ใครคนนั้นที่เราจะกล่าวโทษ แต่ต้องเป็น "เรา"
เราเองเท่านั้น ที่จะเลือกว่าจะทำอะไรหรือไม่ทำอะไร
หากเราหวั่นไหวไปกับมัน ก็มีเพียงการถกเถียงต่อว่า
บางทีอาจจะลุกลามไปถึงขั้นทะเลาะและทำร้ายซึ่ง
กันและกัน
และหากเรานิ่งเฉย มีระบบแปลงคำด่าให้กลายเป็
นพลังงานหนึ่งที่ไม่สามารถสร้างผลด้านลบให้กับเราได้
หรือได้ แต่ก็ไม่นาน
เราเองนั้นก็จะกลายเป็นผู้ที่มองเห็นธรรมชาติของมนุษย์
ได้บ้างแล้ว
บอกตามตรงว่าตัวผมเองนั้น ก็ยังทำได้ยาก
แต่ก็พยายามฝึกฝนให้เท่าทันในหลากหลายสถานการณ์
ได้บ้าง ไม่ได้บ้างก็พยายามทำต่อไป
เราต่างแขวนอารมณ์อันอ่อนไหวและสั่นสะเทือนง่ายไว้
กับความรู้สึกอันเปราะบางเหลือเกิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น