ช่วงหลังๆมานี้ผมได้ไปพบเจอเพื่อนๆที่ไม่เจอ
กันมานานอยู่หลายครั้ง หลายกลุ่มแก็งค์ ตามแต่
เหตุจะพาไปพบเจอกลุ่มไหน ซึ่งหลักๆก็จะเป็นงาน
ขาวดำซะมากกว่า (ถึงจะเจอไม่เยอะ แต่ก็เยอะ
กว่าการนัดเพื่อนเก่าสังสรรค์)
แต่ละคนก็มีการเดินทางของชีวิตที่แตกต่างกันไป
บางคนประสบเหตุตั้งแต่ไม่ได้เจอกัน หายหน้าตาไป
เนิ่นนาน บางคนขึ้นไปสูงแล้ว บางคนยังคงพอใจกับ
ส่ิงที่ได้ดำเนินสืบต่อกันมาของตระกูล
แตกต่างกันไปแต่ละคน....
แต่สิ่งๆหนึ่งที่ไม่ค่อยจะไปเปลี่ยนไปก็คงเป็นความรัก
ความห่วงใย(ซึ่งถ้ามันสำคัญพอที่จะดึงคนเหล่านั้น
กลับมา)และภาษาเดิมที่เราเคยใช้กันมา
(เราไม่เรียกมันว่า ท่าน แน่นอน)
ทุกคนยังคงให้ความสนิทสนนอย่างที่เคยเป็นกัน
มาอย่างไม่เคอะเขิน ต่างสนิทใจที่จะไม่คิดว่าอีกฝ่าย
จะคิดอย่างไรกับการล้อเล่นของเรา
ซึ่งตรงนี้ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่ง
ที่เราได้รู้ว่าความสัมพันธ์กับเหล่าเพื่อนฝูงที่ยังมีเยื่อใย
ต่อติดกันได้ยังคงเหนียวแน่นไม่เคยขาด
แม้ว่าบางเวลามันจะยืดห่างออกไปจนบางเฉียบแค่ไหน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น