ความอยากรู้ อยากเห็นเป็นสิ่งที่คู่กับเรา
มาเนิ่นนาน เรามองข้าวของ ผู้คน สิ่งต่างๆที่
แปลกประหลาด ไม่คุ้นตา ก็จะตั้งคำถามกับมัน
สงสัยมัน อยู่รู้ไปหมดว่ามันคืออะไร
ทำงานอย่างไร ไอ้นู่นนั่น ไอ้นั่นเป็นอะไร
เป็นใคร มาจากไหน แล้วก็เอาความรู้ที่ได้สงสัย
ใคร่รู้นั้นมาพัฒนาต่อยอดความคิดไปเรื่อยๆ
ไม่เช่นนั้น โลกของเราคงไม่ได้พัฒนาขึ้นมาเป็น
อย่างเช่นทุกวันนี้
แต่ที่แปลกอยู่อย่าง คือ บางครั้งเราไม่รู้ตัว
เลย ว่าเรากำลังสงสัยใคร่รู้มันไปเพื่ออะไร
มีประโยชน์อะไรไหม หากไขความให้กระจ่างได้
หรือว่าก็แค่อยากรู้เฉยๆว่าคุณส้ม อิแตงโมงหยุดไป
เที่ยวไหนกับใครมากันแน่ แค่นั้นเอง หรือไอ้หิน
ก้อนนี้มันมาประชุมกันเป็นวงกลม เป็นสโตนเฮ้นจ์
ได้อย่างไร
บางครั้งผมก็พอจะมีความคิด มีเวลาได้ถาม
กับตัวเองบ้างว่า มึงจะสงสัยให้มันได้ประโยชน์
อันใด? รู้แล้วมันทำให้ชีวิตของมึงนั้นดีขึ้นบ้างไหม
ถามตัวเองไว้ได้บ่อยๆแบบนี้ก็ดีครับ
เพราะท้ายที่สุดแล้วคำตอบมันจะเผยออกมา
ว่ามันไม่ค่อยมีเหตุอันใดให้ต้องไปอยากรู้หรอก
หากไขความออกมาแล้ว เอาไปสร้าง
ประโยชน์ เอาไปทำมาหากินได้ก็คงจะดีไม่น้อย
ในทุกๆความสงสัย
แต่ธรรมชาติของมนุษย์เราหาเป็นเช่นนั้น
ส่วนใหญ่มันจะสงสัยแต่เรืองไร้สาระทั้งนั้น
คุณว่าจริงไหม?
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น