ร่างกายเป็นสิ่งเดียวที่จะสามารถบอกตัวเรา
ได้ว่า เรานั้นมีสุขภาพดี หรือ แย่เพียงใด
อันนี้ ผมเชื่อจริงๆครับ เพราะว่าไปแล้วก็เหมือน
เอากำปั้นไปทุบดิน พูดอีกก็ถูกอีก ร่างเรา กายเรา
จะไปวัดร่างอื่น คนอื่นได้อย่างไร
ว่าไปก็เห็นจะมีแต่เพียงตัวเราเองนี่แหละครับ
ที่ชอบเอาความคิดไปถอนกำปั้นออกมา ไม่ยอมรับ
ความเปลี่ยนแปลงไปของร่างกาย ที่นับวันหลังจาก
จุดสูงสุดของการพัฒนาแล้ว มันย่อมเสื่อมถอยลงมา
จนนำไปสู่การกระทำต่างๆที่จะพยายามรักษา
ความมีสุขภาวะที่ดี ไปเรื่อยจนไปถึงผิวกาย รูป
ร่าง หน้า ตา ปรับนู่น เปลี่ยนนี่ไปเท่าที่เทคฯใน
เวลานี้กับทุนทรัพย์ที่มีจะเอื้ออำนวย
ผมก็เป็นคนหน่ึงที่ยังอยากให้ร่างกายมีสุขภาพ
ที่ดี แข็งแรง รูปร่างทะมัดทะแมง ไม่อ้วน ไม่ผอม
จนหนักไปข้างใดข้างหนึ่ง พยายามไปออกกำลังกาย
ในรูปแบบที่เวลาและสถานที่จะเอื้ออำนวย
ทั้งๆที่ความจริงนั้น ร่างกายเริ่มเสื่อมถอมลง
ทุกๆวัน ตั้งแต่เลยวัยรุ่นมาแล้ว เพียงแค่เราไม่รู้
สึกตัวเท่านั้นเอง แล้วพออายุมากยิ่งขึ้น อาการ
เสื่อมถอยเหล่านั้นเริ่มเพิ่มมากขึ้น จนทำให้เรารู้สึก
ตัวได้ว่า เอาจริงๆแล้วหรอว่ะ อย่าเพิ่งได้ไหม
อะไรก็ว่ากันไป
จนหลังๆมานี้ ทุกๆครั้งที่ออกไปสังสรรค์กับ
เหล่าเพื่อนฝูงจนดึกดื่น ทำให้การนอนพักผ่อนน้อย
ลงกว่าที่ควร แล้วก็ต้องตื่นแต่เช้าไปทำงานอีก
ผลที่เกิดก็หนีไม่พ้นความอ่อนเพลียของร่างกาย
แล้วอาการเหล่านี้ก็ไม่ได้จางหายไปเหมือน
แต่ก่อนแล้ว กว่าร่างกายจะฟื้นตัวจากการโหม
กระหน่ำข้ามวันคืน ก็ปาไปอีกหนึ่งวันแล้ว
แต่ก็ยังผลัดผ่อนกับตัวเองไปเรื่อยว่า เดี๋ยว
ก่อนนนน หลังจากจบงานนี้ งานนั้นค่อยกลับมาเอา
จริงเอาจัง จะดูแลสุขภาพนู่นนี่
แต่รู้สึกตัวอีกทีก็ใกล้จะปรับเปลี่ยนอะไรได้
ยากลำบากเสียแล้ว นี่แหละหนา มนุษย์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น