วันพฤหัสบดีที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2567

The Party (งานเลี้ยง) KBV.15

 




    งานสังสรรค์ เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตมาอย่าง
ยาวนาน ไม่ว่าจะเป็นงานวันเกิดลูกหลานสักคน
หรือแม้กระทั่งคนเฒ่าอายุครบรอบแปดสิบสี่ ก็ยังจัด
งานสังสรรค์ได้

    จะว่าไปแล้วการที่ได้สังสรรค์กับผู้คนเยอะๆ
ก็น่าสนุกไม่น้อย ยิ่งเป็นคนที่ชอบอะไรคล้ายๆกัน
ด้วยแล้วก็ไม่แคล้วว่าจะพาสนุกไปจนไม่ยอมเลิก
ยอมลากันง่ายๆ

    แต่อย่างไรเสีย ทุกงานย่อมมีวันเลิกรา
มีเกิด ต้องมีดับ มีดี ต้องมีแย่ ทุกๆอย่างไม่สามารถ
มีอะไรเพียงอย่างเดียวได้ อยู่ที่เราจะเห็นด้านไหน
มากกว่ากัน

    งานเลี้ยงสังสรรค์เพียงงานเดียว ไม่ได้ทำ
ให้เราเรียนรู้ชีวิต เฉกเช่นการเดินทางไปสถานที่
ต่างๆเพียงครั้งเดียว ก็ไม่ได้ทำให้เรารู้จักสถานที่
นั้นดีมากขึ้นเท่าไหร่

    กว่าที่เราจะได้เรียนรู้ สั่งสมประสบการณ์
ต่างๆ ต้องใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งๆนั้นนานพอสมควร
ต้องผ่านทั้งเรื่องที่ดี และเรื่องที่ไม่ดี ทนอยู่กับมัน
มีความสุขไปกับมัน จึงจะกลั่นมาตอนท้ายได้ว่า
ความสุข ความพอใจของเรานั้นอยู่ที่ใด

    หากพอใจเราก็ไปต่อ ค้นหาความหมายของ
การดำรงอยู่ต่อ
    แต่หากเรียนจนรู้แล้วว่าทางที่กำลังไปนั้นยังไม่
ตอบโจทย์ที่เราตามหาคำตอบ ก็ควรพิจารณาเสียใหม่
ไม่มีคำว่า สาย

    จัดวางรูปแบบการดำเนินชีวิตให้เหมาะสมกับ
ตัวเราเอง แล้วจะให้งานเลี้ยงเลิกราแบบไหน
ก็ขึ้นอยู่กับเรา

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น