หากไม่มีความจำเป็นใดๆที่ต้องให้นำพาชีวิตอัน
แสนสั้นของตัวผมเองนี้ให้เข้าไปสุงสิงกับมหานครฯ
ผมก็เลือกที่จะไม่เข้าไปใกล้ชิดให้ชีวิตมันอึดอัดใจ
จากความเป็นเมืองหรอกครับ
จริงๆแล้วผมก็ไม่ได้กลัวความศิวิไลซ์หรอกนะครับ
ผมแค่ไม่ชอบสถานที่ที่คนเยอะๆ แออัด ความรถติด
ความวุ่นวาย อะไรประมาณนี้
ผมชอบใช้ชีวิตกับธรรมชาติซะมากกว่าที่จะให้ไปอยู่
ในป่าของคอนกรีตที่เต็มไปด้วยยวดยานพาหนะ
และผู้คน
แต่โชคชะตาก็มักจะเล่นตลกกับเราเสมอ
หากเราไม่ชอบอะไร เกลียดส่ิงไหน หรืออยากได้
อะไร ก็มักจะได้พบแต่กับความผิดหวัง ได้พบแต่กับ
สิ่งที่เราไม่ได้ชอบ ชีวิตหาได้มาซึ่งสิ่งง่ายดายไม่
นี่แหละครับ ถึงเรียกว่าชีวิต
ทุกวันนี้ผมก็ยังคงหนีความแออัดไม่พ้น
ต้องมีเหตุ มีธุระให้ต้องหมุนวนเกี่ยวพันกับมันอยู่
เสมอ เหมือนความทุกข์แหละครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น