เหนื่อยและท้อ

 
ในห้วงยามที่เรารู้สึกท้อถอย ว่างเปล่า

มองดูสิ่งตรงหน้าก็ไม่เห็นความสำคัญของสิ่งที่

กำลังทำในปัจจุบัน

ไม่เห็นแม้แต่เศษเสี้ยวของอนาคตว่า

มันจะไปทางไหน

มันเป็นความรู้สึกที่บรรยายออกมาได้อย่างยากยิ่ง
และก็คงไม่มีวันเข้าใจ หากไม่เกิดขึ้นกับตัว

ด้วยความเป็นมนุษย์ทั่วไป เราๆท่านๆก็คง

หนีไม่พ้นความรู้สึกดังกล่าวๆ

บางครั้งเราเรียกอาการเหล่านี้ต่างๆนาๆไป

ไม่ว่าจะเป็นหมดไฟ หรืออะไรก็แล้วแต่

สำคัญตรงที่ว่า เราอยู่จุดไหนของอาการเหล่านั้น

เรารู้สึกตัวอยู่หรือไม่ว่ากำลังเป็นอะไร

หรือรู้สึกแบบนี้เพราะอะไร

อากาศมันร้อนเกินไปไหม

ความกดดันในหน้าที่การงานหรือไม่

เงินไม่พอใช้หรือใช้เกินตัวไปหรือเปล่า

ฯลฯ

สิ่งเหล่านี้ก็มีแต่ตัวท่านเองแหละครับที่ต้องตรวจตรา

ค้นหาความจริงที่เกิดกับตัวเอง

ไม่ว่าอย่างไร สุดท้ายแล้ว ชีวิตเราก็ต้องกลับมา

เป็นตัวเราเองเช่นเดิม

อาจจะเป็นเวอร์ชั่นใหม่

อาจจะกลับมาลูปเดิม

พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ใครจะรู้

ไม่มีใครตอบแทนตัวเราเองได้ดีกว่าเราอีกแล้ว