บางครั้งก็ทำใจยากเหมือนกันครับ
เวลาจะรบกวนเวลาของใคร
ยิ่งเวลาเลิกงานแล้วหรือเวลาพัก
ผมคนหนึ่งที่ไม่ค่อยอยากจะติดต่อหาใคร
(ยิ่งเป็นการโทรฯด้วยแล้วยิ่งไม่เลย)
ในเวลานั้นๆเลยจริงๆครับ
ผมคิดว่าอาจจะเคยพร่ำบ่นเรื่องนี้ลงไปแล้วมั้ง
หากจำไม่ผิด แต่ยังไงก็เถอะครับ
อาจจะมีเหตุให้ต้องกลับมาถกเถียงบอกกล่าว
กับตัวเองอีกรอบ
เคยมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเศรษฐีท่านหนึ่งที่ได้เดิน
ทางไปรับซินแสมาที่บ้านเพื่อให้ดูฮวงจุ้ยให้
ระหว่างทางที่ได้รับท่านซินแสมาแล้วก็ได้พูดคุย
กันไปตามเรื่องราว พอถึงหน้าบ้าน ท่านซินแส
ก็บอกว่าให้ท่านเศรษฐีนั้นกลับไปส่งตนได้เลย
มิต้องเข้าไปดูฮวงจุ้ยที่บ้านแล้ว
เหตุที่ให้ซินแสไม่เข้าไปดูในบ้านก็เพราะว่า
เศรษฐีท่านนี้ เมื่อได้เห็นเด็กวิ่งตัดหน้ารถ
ก็เบรคและจอดรอ เพราะตนรู้ว่าเด็กอีกคน
กำลังจะวิ่งตามมา หากออกรถไปในทันทีอาจจะ
ชนเด็กคนที่สองได้ และอีกเหตุหนึ่งคือ เมื่อขับ
รถไปที่หน้าบ้านของตนแล้วได้สังเกตุเห็นฝูงนก
แตกฮือ จึงคิดว่าคงกำลังมีเด็กๆมาแอบขโมย
ผลไม้ที่ขึ้นอยู่หลังบ้านแล้วได้บอกกับซินแสว่า
ให้รอสักครู่อย่าเพิ่งเข้าบ้านได้ไหม หากเข้า
ไปเวลานี้ อาจจะทำให้เด็กที่กำลังปีนต้นไม้
อยู่ตกใจ แล้วพลาดพลั้งตกลงมาบาดเจ็บ
เพียงด้วยสองเหตุนี้จึงทำให้ซินแสบอกกับท่าน
เศรษฐีว่าไม่ต้องเข้าไปดูฮวงจุ้ยที่บ้านแล้ว
เพราะความรู้สึกนึกคิดของท่าน มิใช่เพราะ
ฮวงจุ้ย ที่ทำให้ท่านโชคดี
เนื้อหาเป็นประมาณนี้ครับ บางครั้ง บางทีผมเอง
ก็ไม่ได้ระวังจังหวะเวลา และคิดถึงว่าคนอื่นๆ
กำลังทำอะไรอยู่หรือไม่ คิดเพียงแต่งานการ
หน้าที่ของตน ห่วงแต่ตน เอาตนนั้นเป็นที่ตั้ง
ไม่ได้คำนึงถึงคนอื่นๆก่อน
พอได้กลับมาเขียน ได้รู้สึกได้บ่นลงไปแบบนี้
ก็ทำให้รู้สึกตัวเองอยู่บ้าง ว่ามีนิสัยอย่างไร
ซึ่งไม่มีใครตอบได้ นอกจากตัวเราเอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น