ในช่วงชีวิตของคนๆนึง
มันจะมีดีมีแย่ปะปนกันไป
ที่แย่มากๆก็ต้องมี
ดีมากๆก็ต้องค้นหา
สำหรับผมแล้ว
จังหวะนี้ของชีวิต อาจจะเรียกได้ว่า
Midlife crisis เลยก็ว่าได้
ไม่ได้ดั่งใจ
ประสบปัญหา
ความรู้สึกเบื่อหน่ายชีวิต
อยากจะให้มันดับดิ้นสิ้นไปเสีย
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก
คงต้องปล่อยให้มันเป็นไปตามยถากรรม
ตามแต่บุญเก่ากรรมก่อนตามมาถอนยอดบัญชี
ไม่รู้ไปฝากอะไรไว้กับใครเค้าหน้กหนา
อยากจะสบถออกมาแต่มันก็รู้สึกว่าไร้ประโยชน์
ก้มหน้าก้มตารับผิดชอบความรู้สึกของตัวเองไป
ทำได้แค่นี้ก็แค่นี้...
จะให้มันมากกว่านี้ก็คงหมดปัญญาที่จะเสก
หรือปลูกสรา้งมันขึ้นมา
ไอ้บ้าเอ้ย
ชีวิตต้องดำเนินต่อไป...
ขออภัยมา ณ ที่นี้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น