เบื้องหน้าข้าพเจ้า บัดนี้
คือเส้นแบ่งระหว่างความเป็นและถ้าหากพลาด
พลั้งลงไปแม้เพียงเศษเสี้ยวหนึ่งก็คงพบกับ
ความตาย
เป็นความตายที่มันถามหาวิญญาณข้าพเจ้ามาตลอด
เพียงแค่ข้าพเจ้าพลัดผ่อนกับมันไปเรื่อยว่า
"ยังไม่ใช่วันนี้"
ชีวิตนั้นเสี่ยง....
เสี่ยงตั้งแต่อยู่ในครรถ์แล้วแหละ
อันตรายรอบตัวนั้นมากมายหากเราจะมอง
แต่ข้าพเข้าเลือกที่จะมองข้ามมันไปเสียมากกว่า
เฉกเช่นเดียวกันกับความเสียใจของผู้คน
นางแต๋ม เคยบอกกล่าวในความห่วงใยว่า
จะไม่เสียใจเลยหากความตายนั้นมาเยือน
แต่มันผิดกันกับความพิกลพิการที่ต้องอยู่กับมัน
ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะอยู่กับมันไปนานเท่าไหร่
หากวันใดวันนึงเกิดเหตุการณ์ให้เป็นเช่นนั้นขึ้นมา
ใครเล่าจะอยากให้หนทางเหล่านั้นมันเกิดขึ้น
นอกเสียจากความชำรุดของมนุษย์บางคน
ข้าพเจ้าเคยได้รับความกระทบกระเทือนทางใจ
จนมันเสียหายไปก็หลายครั้ง
แต่ก็ยังไม่เคยคิดที่จะปลิดทิ้งสติในร่างกายนี้ไป
ฟังแล้วดูย้อนแย้งกับการกระทำในทุกวันนี้ยิ่ง
เพื่อนชายเล่าให้ฟังถึงฆาตความซวยของบางคน
อยู่ดีๆก็มีคนอื่นทำให้เกิดเหตุจนเสียชีพไป
ฟังแล้วน่าเศร้า แต่ก็ไม่เศร้าไปกว่าความพิการ
ที่นางแต๋มบอกกระมัง
อุบัติเหตุทางถนนเกิดขึ้นทุกวัน
แน่นอนว่ามันยังไม่ใช่วันของข้าพเจ้า
แต่ก็ไม่แน่ในสักวันหนึ่ง
เบื้องหลัง พ้นผ่านมาได้จากแรงเบรคจานดิสหน้า
แบบคู่ผสมผสานกับแรงฉุดรั้งของเครื่องยนต์ที่ถูก
สับเปลี่ยนอัตราทดกำลังให้ความเร็วรอบนั้นสูงขึ้น
อีกแรงหนึ่ง
หากครองสติบังคับไปผิดทางเพียงนิดเดียวจาก
การตัดหน้าของผู้ไม่สามารถประเมินความเร็วของ
วัตถุที่กำลังแล่นมา
แน่นอนว่าเมื่อวานคงเป็นวันที่สุดท้ายของ
รายการนี้เป็นแน่
คำสบถสาบานพ้นผ่านไปพร้อมๆกับมัน
ทิ้งความกังวลเมื่อครู่ให้ผ่านไป
หนทางเบื้องหน้าอีกยาวไกล มองไปข้างหน้า
เลิกคิดถึงเรื่องที่พ้นผ่านมาแล้วจะดีกว่า
มันไม่เกิดประโยชน์อันใด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น