วันเสาร์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2568

เช้าที่อากาศหนาวในต้นฤดูร้อน

 



ไม่กี่วันก่อน ความร้้อนยังปกคลุมไปทั่วบริเวณ
จนกระทั่งมวลอากาศเย็นแผ่ลงมาจากทิศเหนือ
ช้อนอากาศร้อนชื้นให้ลอยขึ้นเป็นกลุ่มเมฆแล้ว
ก็ปะทะกันเกิดเป็นฝน ในบริเวณอิสานใต้และ
ภาคกลางที่ข้าพเจ้าอาศัยอยู่

และเมื่อเย็นที่ผ่านมา อุณหภูมิก็ลดวูบลงคล้าย
กับว่ามีเครื่องทำความเย็นใหญ่ยักษ์พัดเป่าอยู่
ภายนอก

อากาศแปรปรวนง่ายดายเหลือเกิน วูบไหวไป
มาจับทิศทางได้เพียงสั้นๆ

อาจจะเป็นเหมือนคนเรานี่ก็ได้ครับ
บทจะดีก็ดีจนมิอาจเปรียบ
บทจะชัง หายใจใกล้ๆก็ยังผิดจังหวะ

ชีวิตนี้เอาแน่เอานอนกับอะไรมิได้เลยอย่างที่
ท่านผู้ประเสริฐแล้วบอกกว่าต่อๆกันมา

ความแน่นอนที่สุดในชีวิต คือ ความไม่แน่นอน
เช่นเดิมครับ แน่นอนว่าตอนนี้ยังมีลมหายใจ
ทำได้เพียงดูแลหวงแหนสิ่งที่มี ลดละความคิด
คำนึงกับสิ่งที่ไม่มี ง่ายๆแบบนี้แหละ ทำได้ก็
จะดึงดูดความสงบเข้ามาสู่เราได้

คิดง่าย ทำยากจริงๆ
บางขณะผมจึงต้องผลักตัวเองให้มีอะไรทำอยู่
ตลอดเวลาไม่ปล่อยให้ความว่างเข้าปกคลุม
จนเผลอคิดไปถึงสิ่งเก่าๆที่เคยมีแล้วหายไป
หรือความอยากได้ส่ิงใหม่ๆที่ไม่เคยมีเข้ามา

ท้ายนี้ ขอให้ทุกท่านดูแลสุขภาพกันและกันด้วย
ด้วยความห่วงใย

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น