เรื่องที่ยากที่สุดเรื่องหนึ่งของมนุษย์เรา
ผมคิดว่าเป็น "ความเข้าใจ" ซึ่งกัน
มันอาจจะเป็นเรื่องง่ายที่การรับฟังแล้ว
พยักหน้าตามงึกๆแล้วบอกผู้เล่าเรื่องนั้นว่า
"เราเข้าใจ"
แท้จริงแล้วคงไม่มีใครเข้าใจ หรือ "รู้สึก"
แบบที่ผู้เล่ามันออกมาได้เท่ากับคนผู้นั้นเอง
เราไม่รู้หรอกว่า การได้พบเจอเหตุการณ์
ที่ผ่านมา ประสบการณ์ ความรู้สึกนึกคิด
ความรู้ต่างๆความสัมพันธ์ นิสัยฯ ส่ิงต่างๆ
เหล่านี้ จะหล่อหลอมให้คนเรา "คิด"
และ "เป็น" อย่างไร
แม้กระทั่งบางครั้ง กับตัวเราเอง
เรายังอธิบายให้ตัวเองฟังไม่ได้เลยว่า
ความรู้สึกนั้น มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ทำไมจึง
รู้สึก หรือ คิดแบบนี้ ทั้งๆที่ก็รู้ว่ามันอาจจะ
ไม่ได้ส่งผลดีอะไรเลย
ผมเพิ่งรู้ว่ามันเป็นเรื่องยาก
ที่เราจะเข้าใจอะไรใครสักคน
ยิ่งผมเอาอคติส่วนตัวร่วมเข้าไปด้วยแล้ว
ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะ "รู้สึก"เข้าใจ
การเป็นผู้ฟังที่ดีว่ายากแล้ว คือ การที่เรา
ฟังแบบคิดตามไปด้วย ไม่ออกความเห็นขัด
หรือโต้แย้งอะไร
การเป็นคนๆนึง ที่พยายามจะเข้าใจอีกคนนั้น
ยากกว่า...
แต่ยังไงอีกความรู้สึกก็คิดว่า
"ไม่มีอะไรยากเกินความพยายามไปได้"
"คุณเข้าใจผมไหม" ผมถามตัวเองอีกครั้ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น